Ազգ, որ ապրելու մտադրությամբ մեռել է հաճախ, սակայն մեռնելու մտադրությամբ չի ապրել երբեք:

Պարույր Սևակը հայ ազգի մասին

Եվրամիությունը նույնքան առատաձեռն չի լինի Հայաստանի նկատմամբ, որքան ժամանակին Վրաստանի նկատմամբ էր. Ատոմ Մարգարյան

am
Evramiowt`yowne nowynk`an arhatadzerhn ch`i lini Hayastani nkatmamb, ork`an zhamanakin Vrastani nkatmamb er. Atom Margaryan _78875

 

Հեղինակ՝ Գոհար Ավետիսյան 

Բրյուսելյան այցի ընթացքում Հայաստանի վարչապետ Նիկոլ Փաշինյանն անդրադարձել էր Եվրամիությունից սպասվող ֆինանսական աջակցությանը և այն, ըստ էության, ոչ բավարար գնահատել՝ Հայաստանում տեղի ունեցող քաղաքական ու տնտեսական գործընթացների ֆոնին: Սակայն դատելով եվրոպական ղեկավարների արձագանքից՝ առաջիկայում դժվար թե ավելացվի Հայաստանին տրվող ֆինանսավորումը:

Ինչո՞ւ է Եվրամիությունը վերապահումներով վերաբերում այս հարցին, և ինչո՞ւ կոմպլիմենտերից այն կողմ չի անցնում ԵՄ-ի վերաբերմունքը Հայաստանի նկատմամբ: Հարցերի առնչությամբ ՀԱՅ ՁԱՅՆ լրատվականը զրուցեց ՀՊՏՀ ինովացիոն և ինստիտուցիոնալ հետազոտությունների կենտրոնի ղեկավար Ատոմ Մարգարյանի հետ:

«Եվրամիությունը Հայաստանին ծրագրային աջակցություն է ցույց տալիս, և համոզված եմ, որ «թավշյա» հեղափոխությունից հետո որոշակիորեն կավելացնի ֆինանսավորումը, երբ Հայաստանում տեղի կունենան ինստիտուցիոնալ գործընթացներ և միջազգային չափանիշներին համապատասխան արտահերթ ընտրություններ:

Կարծում եմ՝ Եվրամիության առաջին ռեակցիան նորմալ է: Եվրոպական հանրությունը կոմպլիմենտներ անում է Հայաստանին, բոլորը տպավորված են քաղաքական ֆունդամենտալ փոփոխությունից, սակայն սպասել, որ նրանք նույնքան առատաձեռն կլինեն Հայաստանի նկատմամաբ, որքան Վրաստանի, իրատեսական չէ»,- կարծիք հայտնեց տնտեսագետը:

Նրա դիտարկմամբ՝ ԵՄ քաղաքականությունը, այնուամենայանիվ, սյուբեկտիվ է, և բխում է հենց Արևմտյան տերությունների շահերից: Պատահական չէ, որ Վրաստանը մեծածավալ օժանդակություն ստացավ ինչպես քաղաքական ռեֆորմների, այնպես էլ մասնավոր հատվածի համար, իսկ Հայաստանը նույնպիսի մեծ աջակցություն, գոնե այս փուլում, չի ստանա:

«Վրաստանում «վարդերի» հեղափոխությունց հետո իշխանության եկավ Սահակաշվիլին, ով կատեգորիկ հակառուսական, ես կասեի՝ թշնամական քաղաքականություն որդեգրեց, ու դա դուր էր գալիս արևմտյան որոշ շրջանակների, երկրների, ռեժիմների: Մենք չենք կարող մեզ այդպիսի ճոխություն թույլ տալ՝ ունենալով Ղարբաղյան խնդիրը: Հայաստանի արտաքին քաղաքական կուրսը պետք է լինի բալանսավորված: Փաշինյանը հայտարարում է, որ կուրսի էական փոփոխություններ ու վերակողմնորոշումներ չեն լինելու, և ընդ որում՝ դա հայատարարում՝է ՆԱՏՕ-ի գագաթաժողովում: Դա բացասական է ընկալվում ԵՄ տերությունների կողմից, և նաև այստեղ է պատճառը, թե ինչու Արևմուտքը նույնքան առատաձեռն չէ Հայաստանի նոր իշխանությունների նկատմամբ, որքան Վրաստանի ու Սահակաշվիլիի իշխխանության նկատմամբ էր:

Սակայն Սահակաշվիլին հիմա որտե՞ղ է և այն հակառուսական կուրստը, որ նա վարում էր՝ ծայրահեղ կոնֆլիկտային ու ագրեսիվ, ինչի՞ հանգեցրեց: Վրաստանում, ըստ էության, փչացրեցին դեմոկրատացման պրոցեսները, և այսօր Վարստանը, եթե դիտարկենք իր զարգացման ինդիկատորներով, այդքան էլ առաջ չի գնացել: Հայաստանը պետք է դասեր քաղի հարևան պետության այդ քաղաքականությունից»,- ասաց մեր զրուցակիցը:

Նա ընդգծեց, որ մեր տարածաշրջանի երկրները չեն կարող հավասարակշռված չլինել իրենց պահվածքի, քաղաքական օրակարգերի ձևավորման մեջ և, այսպես ասած, տարածաշրջանային ուժեղ խաղացողների հետ հարաբերություններում: Իսկ այդպիսին հաստատ Ռուսաստանն է, Չինաստանը, Իրանը: «Բնականաբար մենք բոլորի հետ պետք է կարողանանք առերեսվել ու նրանց հետ ունենանք բնականոն հարաբերություններ, փորձենք մեր շահերը դարձնել դոմինանտ, ոչ թե համապատասխանեցնենք այս կամ այն աշխարհաքաղաքական կենտրոնի շահերին»,- ամփոփեց Մարգարյանը:

 

Լրահոս

Ամենաընթերցվածը

Նմանատիպ նորություններ