Ռափայել Պատկանյան - Հայ և հայություն

Թե դու հայ ես՝ հայությունդ պիտի հարգես անպատճառ,
Հայաստանը պիտի լինի հուսո աստըղ քեզ համար.
Օտարինը դու մի՛ ատիլ, մի՛ էլ սիրիլ կուրորեն,
Բայց քու Հայի օգուտները միշտ վե՛ր դասե ամենեն։

Կարդալ Ամբողջը

Ադրբեջանը մեր պատմական հայրենիքի տարածքում է իր պե­տությունը կառուցել, դրանից ավելի ի՞նչ զիջում. Արկադի Կարապետյան

adrbejane-mer-patmakan-hayreniqi-taracqoum-e-ir-petoutyoune-karoucel--dranic-aveli-inc-zijoum-arkadi-karapetyan

ՀԱՅ ՁԱՅՆ լրատվականի զրուցակիցն է արցախյան պատերազմի առաջին հրամանատար, գնդապետ Արկադի Կարապետյանը (Արկո):

-Այս օրերին կրկին ակտիվացել են Արցախում «հող հանձնելու» մասին խոսակցությունները: Ավելին՝ Հայաստանում հեղափոխությունից հետո մտահոգություններ են հնչում, որ ներկա իշխանությունները պատրաստ են «հանձնել Արցախը՝ հանուն իշխանության»: Ի՞նչ կասեք այս տրամադրությունների առընչությամբ:

-«Հող հանձնելու» մասին զրույցները նոր բան չեն, կարելի է ասել՝ դեռ պատերազմի տարիներից սկսած, մերթընդմերթ նման խոսակցություններ են տարածվում: Այդ զրույցները եղել են և՛ Լևոն Տեր-Պետրոսյանի, և՛ Ռոբերտ Քոչարյանի, և՛ Սերժ Սարգսյանի ժամանակ, ու հիմա էլ կան: Ժողովրդի մեջ էլ միշտ այդ մտավախությունը կա: Սակայն ես մշտապես ասել եմ, ու հիմա էլ կրկնում եմ՝ հող հանձնողը կամ պահողը ժողովուրդն է: Ավելին, եթե անգամ տեսականորեն ժողովրդը որոշի հող հանձնել, ես հող հանձնող չեմ: Մենք հող չենք գրավել, որ մտածենք դա հանձնելու մասին, մենք ազատագրել ենք մեր հայրենիքը, դրանք տարբեր բաներ են: Մենք զիջելու բան չունենք: Ավելին՝ Ադրբեջանի զգալի մասը մեր հայրե­նիքն է, սակայն դրա մասին ոչ ոք չի խոսում: Դա պատմական իրողու­թյուն է:

Վստահ եմ՝ մեր ժողովրդի 98-99 տոկոսը կիսում է այս տեսակետը, որ հող հանձնելու մասին խոսք անգամ չի կարող լինել: Սա արցախյան հարց չի, սա հայոց հարցն է, մեր հայրենիքի անվտանգության հարցն է, հետևաբար, բոլորիս է վերաբերում այս խնդիրը:

Ասենք, երբ ցեղասպանության մասին ենք խոսում, գիտենք, որ այն Արևմտյան Հայաստանում է եղել, Գորիսում չի եղել, բայց ցեղասպանությունը Գորիսի հայերին էլ է վերաբերում: Ասածս ինչ է՝ արցախյան հարց չկա, դա հայոց հարցն է:

-Ըստ Ձեզ՝ ինչո՞ւ է ժամանակ առ ժամանակ այս թեման դրվում շրջանառության մեջ, և ընդհանրապես, ինչո՞ւ է մեզանում քննարկվում «հող հանձնելու» թեման, երբ մենք ենք պատերազմում հաղթող կողմը և մենք ենք թույլ տվել, որ 1994 թվականին հրադադարի պայմանագիր ստորագրվի:

-Կան մարդիկ, որ այս թեման միշտ տաք են պահում: Բայց ես չեմ լսել, որ ինչ-որ մեկն ասի, թե ինքը պատրաստ է հող հանձնելու: Նիկոլ Փաշինյանն էլ ասաց, որ նման բան չկա: Ավելին, Փաշինյանի պահվածքը ՀԱՊԿ-ում ես դրական եմ գնահատում: Վերջապես մեր իշխանություններից ինչ-որ մեկը մեր շահերը այդպես խիստ դնում է, այսինքն, գլուխ խոնարհելու չի գնում, չի ամաչում, չի վախենում:

Այսինքն, դրանից ելնելով եմ ասում՝ ես չեմ տեսնում նման բան, որ իշխանություններից ինչ-որ մեկը խոսի հողեր հանձնելու մասին: Թե ինչ կլինի վաղը, մեկ տարի հետո կամ 10 տարի հետո, չեմ կարող ասել, բայց այսօր չեմ տեսնում:

Ես քրիստոնյա մարդ եմ ու հավատում եմ, որ այս հայրենիքը մեզ Աստված է տվել: Այնպես է ստացվել, որ տարիների ընթացքում մեր հայրենիքի տարածքը ահագին փոքրացել է, և մենք պետք է վերադարձնենք այն հայրենիքը, որ պատգամել է մեզ Աստված: Մեր ժողովուրդն այսօր հավատքի մեջ չի, հոգևոր դաշտում մենք շատ ենք զիջել, շատ ենք կորցրել, և եթե այսպես շարունակվի, կպատժվենք:

Մենք մեր պատմությունը լավ չգիտենք, տեղյակ չենք, որ օրինակ Խորհրդային միության ժամանակ էլ ենք նույնիսկ զիջել: 1994-ին էլ զիջեցինք, որ չպետք է զիջեինք: Իմ կարծիքով՝ մենք կարող էինք նվազագույնը Քուռ հասնել, բայց զիջումների գնացինք: Հիմա սա մեր տարածքն է, մեր հայրենիքն է, էլ ի՞նչը զիջենք: Մի բան էլ ասեմ, զիջելը «խասյաթ» (բնավորություն) է, եթե սկսեցիր զիջել, անընդհատ զիջելու ես: Երևանում մի մետր հողի համար իրար սպանում են, իսկ մենք խոսում ենք հողեր հանձնելու մասին, այդպես չի կարելի: Այնքան ենք ասելու խաղաղություն, որ Կարսի պես Հայաստանն էլ ենք հանձնելու ամբողջովին, ինչ է, թե խաղաղություն լինի: Բայց խաղաղությունը սուտ գաղափար է, ոչ մի տեղ էլ խաղաղություն չկա: Ես չեմ ասում, թե դեմ եմ խաղաղությանը, սխալ չհասկանաք, պարզապես ինչի՞ հաշվին պետք է լինի այդ խաղաղությունը:

Մենք պետք է գնահատենք մեր հայրենիքը, տեր կանգնենք մեր հայրենիքին: Այսօր Իսրայելն ինքն իրեն հռչակում է որպես հրեաների պատմական հայրենիք, իսկ մենք չենք խոսում մեր պատմական հայրենիքի մասին:

Մենք հաղթեցինք Արցախյան պատերազմում, երբ նույնիսկ ռեսուրսներ չունեինք, երբ հաղթանակն անհնարին էր թվում: Դա Աստծո պարգևն էր: Իսկ ապրիլյան պատերազմը ցույց տվեց, թե մենք որքանով ենք պատրաստ դրան: Հակառակորդը երևի հաշվարկել էր, որ մենք կհանձնենք մեր հայրե­նիքը, սակայն սխալվեց: Այսօր զիջման մասին խոսելն անհեթեթություն է, քանի որ Ադրբեջանը մեր պատմական հայրենիքի տարածքում է իր պե­տությունը կառուցել: Դրանից ավելի էլ ի՞նչ զիջում:

Լրահոս

Ամենաընթերցվածը

Նմանատիպ նորություններ