Դու իմ հետադարձ հասցեն ես միակ, Եվ իմ եզակի ճակատագիրը, Իմ բաց երգերը, իմ վերքերը փակ, Իմ հիշատակաց միակ Երկիրը…

ՍԱՐՈՒԽԱՆ

Հայկական խոհանոց. Արիշտա

ru am en es
haykakan-xohanoc-arista

Կերակրատեսակը հայկական տարբեր շրջաններում մի քանի անվանումով է հայտնի՝ ռշտա, էրիշտա, դդմաճ, արշտա: Այն ձմեռային կերակրատեսակ է: Հայկական լավաշի պես այն նույնպես պատրաստվում է երկարատև օգտագործման համար, քանի որ բավական ուշ է փչանում: Բաղադրատոմը նույնպես շատ չի տարբերվում լավաշի բաղադրիչների շարքից՝ ալյուր, ջուր և աղ:

Պատրաստման ձևը

Պատրաստվում է բարձրորակ ալյուրից, իսկ ընդհանրապես համեղ է «թեփոտ» կամ 2-րդ կարգի այլուրից պատրաստված արիշտան:
Արիշտայի խմորը արվում էր նաև կաթով՝ կաթնահունց խմորով, օգտագործվում է թթխմոր, ալյուր և գոլ ջուր: Երբ 2-3 ժամում՝ խմորը «գալիս է»՝ պատրաստ է, խմորի գնդերը «գրտնակվում է», ապա կտրող-ակոսավոր հատուկ գրտնակով, երբեմն նաև դանակով, բացված գնդերը բաժանվում են մասերի, յուրաքանչյուրը 2 սմ լայնությամբ, իսկ արիշտայի հատիկների երկարությունը կապված է խմորի գնդի բացված երկարությունից:

Կտրտված մասերը կախվում են պարանից՝ չորացնելու նպատակով: Չորացումը տևում էմեկ-երկու օր, որից հետո դրանք հավաքվում և պահվում են չոր պահեստարանում:

Օգտագործելուց առաջ արիշտան պետք է բովել, խաշել, լավ քամել, խաշած արիշտայի վրա ավելացնել սոխառած և մատուցել որպես հայկական-ազգային կերակրատեսակ:

Կերակրատեսակը ավելի համեղ է համատեղելով գառան խաշլամայի հետ:

Լրահոս

Օրվա թեմաները

Ամենաընթերցվածը

Նմանատիպ նորություններ