Ով պատմություն ունի չի կարող ետ չնայել: Առողջ աչքով ես տեսնում եմ, իսկ կույր աչքով միշտ երազում։
Պարույր Սևակ

Մենք սիրում ենք փքել, ուռեցնել օտարինը, երբեմն նաև մերը, բայց այն, ինչն իրապես ոչ մի արժեք չունի. Կոմիտաս

am
menq-siroum-enq-pqel--ourecnel-otarine--erbemn-nae-mere--bayc-ayn--incn-irapes-oc-mi-arjeq-couni-komitas

Պատառիկներ Կոմիտասի և Թումանեանի զրոյցներից

/առնուած Վահան Տէր-Առաքելեանի՝ Կոմիտասի ամէնասիրելի աշակերտներից մէկի յուշերից/

 

- Այո, բայց մեր էսպէս կոչուած բարձր խաւի լսողները ժողովրդական երգին վերաբերվում են քմծիծաղով և առանց ամաչելու ասում են, որ նրանից աթարի հոտ է գալիս:

- Աւելի ւատ այդպէս ասողների համար, որովհետև ժողովրդական երգի բնորոշ հոտը հայոց լեռնաշխարհի գունագէղ ծաղիկների անոյշ բոյրն է. նրանից ուրիշ հոտ առնողն ինքն է հոտած... Է՜հ, Օհաննէս... խօսենք անկեղծաբար, Հայերս զարմանալի օտարամոլ ժողովուրդ ենք, մենք քաշվում, ամաչում ենք բացեբաց գնահատել, մանաւանդ սիրել մեր արժեքները, լինի դա կուլտուրական նուաճում, թե կուլտուրական դէմք, անձնավորութիւն:

- Էդ դրուստ ես ասում,- վրա բերեց Թումանեանը:

- Կասեմ աւելին, ստրկամիտ մարդուն հատուկ մոլութեամբ փնովելով մերը՝ մենք սիրում ենք փքել, ուռեցնել օտարինը, երբէմն նաև մերը, բայց այն, ինչն իրապէս ոչ մի արժեք չունի:

Լրահոս

Ամենաընթերցվածը

Նմանատիպ նորություններ