Շուրթերիս դեռ չի դողացել ոչ մի սուտ երդում: Սուտ երդումները միայն մեղավոր շուրթերն են սերտում:

Համո Սահյան

Օտարների ներգաղթը կործանարար կլինի Հայաստանի համար. դասեր քաղենք Եվրոպայից

am
otarneri-nergaxte-korcanarar-klini-hayastani-hamar-daser-qaxenq-evropayic

Հայաստանում հնդիկ ներգաղթյալների թվի ավելացումը շատերի մոտ լուրջ մտահոգություն է առաջացրել:

Այս խնդրին ՀԱՅ ՁԱՅՆ-ի հետ զրույցում իր անհանգստությունը ներկայացրեց ԱՄՆ-ում ծնված, սակայն վերջին տարիներին Հայրենիք վերադարձած ու այժմ Երևանում բնակվող Հայկ Նազարյանը:

Ըստ Նազարյանի, ոմանք հնդիկների ներգաղթից ոգևորվածները բերում են անհեթեթ փաստարկները, թե.

- հնդիկների Հայաստան գալը միայն օգուտ կբերի մեր երկրի տնտեսությանը,

- մի շարք երկրներ զարգացել են ներգաղթյալների շնորհիվ, որովհետև նրանք հզորացրել են այդ երկրների տնտեսությունները, ապա մենք ինչո՞ւ չօգտվենք այդ «բարիքից»,

- հնդիկները մեր նման հնդեվրոպացի են, շատ տարբերություններ չկա մեր մեջ,

Նաև ասում են` աշխատասեր աշխատուժի պակաս կա Հայաստանում, ու դրանով նսեմացնում հայ աշխատավորին:

Հակադարձելով այս պնդումներին, Հայկը բերում է իր հետաքրքիր փաստարկները:

Մինչ այդ, նա շեշտեց, որ ինքը տարբեր ազգությունների, այդ թվում հնդիկների հանդեպ մեծ հարգանք ունի, սակայն բացարձակապես դեմ է նրանց ներգաղթին և ինտեգրմանը մեր հասարակության մեջ:

Նկատում է` եթե մեր երկրում շատանան օտարազգի ներգաղթյալները, զուգահեռաբար կաճի նաև գործազրկությունն ու արտագաղթը, քանի որ օտարազգի ներգաղթյալները, բնականաբար, ավելի էժան գնով են կատարում իրենց առաջարկվող աշխատանքները, քան դա անում է մեր ժողովուրդը: «Այդ կերպ մենք մեր ժողովրդին ենք զրկում աշխատանքից»:

Անդրադառնալով այն պնդմանը, թե մենք՝ հայերս մեծ սփյուռք ունենք և ինքներս ներգաղթյալներ ենք համարվում բազմաթիվ երկրներում, հետևաբար չենք կարող լինել երկերեսանի, ուրեմն, պետք է թույլատրել ներգաղթյալների մուտքը մեր Հայրենիք, Նազարյանը հակադարձում է. «Մեր հայրենակիցները, ովքեր ապրում են սփյուռքում, հիմնականում ապրում են սպիտակ-արիական երկրներում. ԱՄՆ, եվրոպական երկրներ, Ավստրալիա, Իրան, Ռուսաստան, Արգենտինա, և նրանք շուտ էլ ձուլվում են: Մենք քանակապես և գենետիկորեն ոչ մի վտանգ չենք ներկայացնում այդ երկրների համար»: Մինչդեռ համոզված է` հնդկական ներգաղթը կործանարար կլինի մեզ համար, այն կլնին մեր մշակույթի, առհասարակ Հայաստանի վերջը:

«Հնդկաստանում համատարած է բռնաբարությունը, առևանգությունը, թմրանյութերի առևտուրը ու բազմաթիվ այլ հանցագործություններ: Եթե հնդիկները շատանան մեր Հայրենիքում, այդ նույն արժեքները իրենց հետ կբերեն Հնդկաստանից և Հայաստանը այլևս ապահով երկիր չի լինի»:

Ինչ վերաբերում է այն մտքին, թե հնդիկները մեր նման հնդեվրոպացի են, ասում է. «Եկեք չխաբնվենք այդ կեղծ պրոպագանդային: Փաստն այն է, որ հնդկերենը համարվում է հնդեվրոպական լեզու, բայց իրենք արդեն իսկ երեք հազարի տարի գենետիկորեն հնդեվրոպացի (արիացի) չեն, քանի որ ձուլվել են այնտեղ ապրող դրավիդիան սևամորթ ցեղերի հետ: Հետևաբար, իրենք ամեն առումով տարբերվում են Հայ ազգից և ընդհանուր արիական ցեղերի»:

Նկատում է, թե գլոբալիստները իրենց նպատակին հասնելու համար, նախ, կամաց-կամաց մեզ վարժեցրին հնդիկների ներկայությանը, բնակչության ուղեղը լվացին` անընդհատ ցուցադրելով հնդկական սերիալները, հետո եկան հնդիկ տուրիստները, ուսանողները, և հիմա առանց վիզայի Հնդկաստանից հանգիստ կարող են գալ մեր Հայրենիք ու մշտական ապրել այստեղ` անժամկետ:

Հայաստանում շատ մարդիկ կան, ովքեր խնդիր չեն տեսնի, որովհետև երբևէ չեն ապրել բազմամշակութային հասարակության մեջ, ասում է Հայկը, Ծնված լինելով ԱՄՆ-ում ինքն անձամբ է զգացել այդ վտանգը, թե ինչպես է, իր խոսքերով. << բազմամշակութայինության գարշանքը փչացնում հասարակությունը, միաժամանակ վտանգում տվյալ երկրի տնտեսությունը»:

Ապա անդրադառանալով ԱՄՆ-ում առկա ներգաղթյալների խնդրին, Հայկը բերում է մի շարք հետաքրքիր փաստեր:

«ԱՄՆ-ը ստեղծել և հիմնադրել են Եվրոպայից ներգաղթած սպիտակ-արիական ցեղի ներկայացուցիչները ու իրենց շնորհիվ այդ երկիրը դարձավ աշխարհի ամենազարգացած պետությունը: Սևամորթների ներդրումը այդ ամենում չափազանցրած է, քանի որ շատ քիչ ամերիկացիներ էին սևոմորթ ստրուկներ պահում: Ամերիկայի բնակչությունը հիմնականում սպիտակ էր և նրանք վայելում էին ապահով ու բավականին բարեկեցիկ կյանք: Ներգաղթի սկզբնական օրենքը թույլ էր տալիս միայն Եվրոպայից ներգաղթյալներ մտնեն Ամերիկա և ոչ թե աշխարհի ոչ-սպիտակ երկրներից. այն ժամանակ ամերիկացիները դեռ զգոն էին և գիտակցում էին վտանգը: 1960թ ԱՄՆ-ի ժողովրդագրության տվյալների համաձայն, բնակչության մոտ 90 տոկոս սպիտակ էր, իսկ ոչ-սպիտակները ապրում էին առանձին, մեծամասամբ, ծանր գործերն անում էին սպիտակները»:

Սակայն ամեն ինչ փոխվում է, երբ 1965թ-ին Ամերիկայի հրեաները, որոնց մեջ են Էմանուել Ցելերը (Emanuel Celler) և Ֆիլիփ Հարթը (Philip Hart) մի օրինագիծ են անցկացնում ԱՄՆ Կոնգրեսում, որով բացվեցին Ամերիկայի դարբասները աշխարհի ոչ-սպիտակ ազգերի առաջ:

Արդյունքում` Ասիայից, Աֆրիկայից և Հարավային Ամերիկայից բազմաթիվ ներգաղթյալներ հոսում են ԱՄՆ. «Դա հանգեցրեց նրան, որ տասնամյակների ընթացքում Ամերիկան սկսեց ներսից պառակտվել և թուլանալ: Ամերիկայում սպիտակների տոկոսը 90%-ից իջավ 60%-ի և այդ տոկոսը շարունակում է նվազել, քանի որ աճում են խառը ամուսնությունները և որպես կանոն ոչ-սպիտակները շատ երեխաներ են ունենում»:

Ամերիկայի Մարդահամարի (Ցենսուս) Բյուրոյի կանխատեսման համաձայն, 2045թ-ին սպիտակամորթները Ամերիկայում կկազմեն փոքրամասնություն: Նույն ճակատագիրն է կիսում է նաև Եվրոպան:

Հայկ Նազարյանի խոսքով, այսօր հրեական համաշխարհային կազմակերպություններն աշխարհի տարբեր երկրներում աջակցում են բաց սահմանների քաղաքականությանը, միակ երկիրը, որը դուրս է այդ քաղաքականությունից` Իսրայելն է:

«Սկզբից ԱՄՆ ղեկավարներն ուրախացան, քանի որ շատանում էր իրենց գրպանների պարունակությունը, ուրախացավ նաև ժողովուրդը, քանի որ վայելում էր էժանագին կյանք, շնորհիվ նոր ստրկական դասակարգի: Բայց չէին հասկանում, որ փոս էին փորում այն նավի մեջ, որի մեջ իրենք էին ապրում: Ու հիմա պատժվում են դրա համար»:

Ըստ նրա փոխանցման` գործազրկությունը շատացել է և ԱՄՆ-ում, և եվրոպական երկրներում. «Քանի որ օտար ներգաղթյալները տեղաբնակների աշխատատեղերն են զբաղեցնում և բազմաթիվ գործարաններ տեղափոխվում են Ասիա, որպեսզի էժան աշխատուժ լինի այդ ընկերությունների համար:Սա հանգեցրել է նրան, որ ծուլացել են սպիտակները, այլևս չեն անում նախկին ծանր գործերը, որոնք անում էին իրենց պապերը: Խորտակվում է տնտեսությունը, ավելանում է արտաքին պարտքը: Կրթության մակարդակը խայտառակ կերպով իջել է, քանի որ դպրոցները և համալսարանները վերածվել են ջունգլիների ու չափազանց իջել է նաև այդ երկրների բնակչության գենետիկ որակը, որի արդյունքում փչացել է իրենց մշակույթը: Տասնապատիկ անգամ աճել են հանցագործությունները: Սար ու ձորի տարբերություն կա ներկայիս ու 50 տարի առաջվա ԱՄՆ-ի, Եվրոպայի միջև»,- ասում է Հայկը:

Եզրակացությունն այս է. «Ամերիկայի և Եվրոպայի համար ոչ-սպիտակ ներգաղթյալների նկատմամբ բաց սահմանների քաղաքականությունը միայն դժբախտություն է եղել: Արևմտյան քաղաքակրթությունը մեր աչքի առաջ կործանվում է` իրենց կոպիտ սխալ որոշումների պատճառով»,- Նազարյանը մտահոգ է, որ այսօր այդ նույն կործանիչ քաղաքականությունը նաև Հայաստանին է պարտադրվում:

կշարունակեն ջայլամի պես ապրել: Այդպես վարվելով մոտ ապագայում մենք ավելի ծանր հետևանքների առաջ կկանգնենք:

«Հարկավոր է զգոն լինենք և գիտակցենք, թե որն է իսկական խնդիրը ու ինչ ուժերն են այս դավադրության հետևում կանգնած, որպիսի ճիշտ լուծումը գտնենք: Պետք է պատմությունից դասեր քաղել և չկրկնել ԱՄՆ-ի և Եվրոպայի սխալները:

Հայկ Նազարյանը հայերին զգոնության կոչ է անում.«Այժմ հանդուրժողական ու անտարբեր լինելու ժամանակը չէ և չպետք է մտահոգվել, թե մեր թշնամիները ինչպիսի պիտակներ են մեզ կկպցնում, ինչպես օրինակ «ռասիստ», «հակասեմական», կամ «ֆաշիստ», քանի որ պարտականություն ունենք մեր ապագա սերունդների հանդեպ: Մեր լինելու կամ չլինելու ճակատագրի հետ չենք կարող խաղալ: Անհրաժեշտ է մեր քաղաքական դիրքորոշումներն ու տարաձայնությունները դնել մի կողմ և միավորվել այս վտանգը հաղթահարելու գաղափարի շուրջ »:

Պատրաստեց` Արմինե Սիմոնյանը

Լրահոս

Ամենաընթերցվածը

Նմանատիպ նորություններ